وَدَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِى ٱلْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ ٱلْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَٰهِدِينَ
ദാവൂദിനെയും (പുത്രന്) സുലൈമാനെയും (ഓര്ക്കുക.) ഒരു ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ആടുകള് വിളയില് കടന്ന് മേഞ്ഞ പ്രശ്നത്തില് അവര് രണ്ട് പേരും വിധികല്പിക്കുന്ന സന്ദര്ഭം. അവരുടെ വിധിക്ക് നാം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നു.
— മലയാളം (Cheriyamundam)
ഈ ആയത്തിന് തഫ്സീർ ലഭ്യമല്ല.