فَإِنْ أَعْرَضُوا۟ فَمَآ أَرْسَلْنَٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا ۖ إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا ٱلْبَلَٰغُ ۗ وَإِنَّآ إِذَآ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ فَرِحَ بِهَا ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ كَفُورٌۭ
ഇനി അവര് തിരിഞ്ഞുകളയുകയാണെങ്കില് (നബിയേ,) നിന്നെ നാം അവരുടെ മേല് കാവല്ക്കാരനായി അയച്ചിട്ടില്ല. നിന്റെ മേല് പ്രബോധന ബാധ്യത മാത്രമേയുള്ളു. തീര്ച്ചയായും നാം മനുഷ്യന് നമ്മുടെ പക്കല് നിന്നുള്ള ഒരു അനുഗ്രഹം ആസ്വദിപ്പിച്ചാല് അതിന്റെ പേരില് അവന് ആഹ്ലാദം കൊള്ളുന്നു. അവരുടെ കൈകള് മുമ്പ് ചെയ്തു വെച്ചതിന്റെ ഫലമായി അവര്ക്ക് വല്ല തിന്മയും ബാധിക്കുന്നുവെങ്കിലോ അപ്പോഴതാ മനുഷ്യന് നന്ദികെട്ടവന് തന്നെയാകുന്നു.
— മലയാളം (Cheriyamundam)
ഈ ആയത്തിന് തഫ്സീർ ലഭ്യമല്ല.