سَيَقُولُ لَكَ ٱلْمُخَلَّفُونَ مِنَ ٱلْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ أَمْوَٰلُنَا وَأَهْلُونَا فَٱسْتَغْفِرْ لَنَا ۚ يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِى قُلُوبِهِمْ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ شَيْـًٔا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًۢا ۚ بَلْ كَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًۢا
ഗ്രാമീണ അറബികളില് നിന്ന് പിന്നോക്കം മാറി നിന്നവര് നിന്നോട് പറഞ്ഞേക്കും: ഞങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളുടെയും കുടുംബങ്ങളുടെയും കാര്യം ഞങ്ങളെ (നിങ്ങളോടൊപ്പം വരാന് പറ്റാത്ത വിധം) വ്യാപൃതരാക്കികളഞ്ഞു. അത് കൊണ്ട് താങ്കള് ഞങ്ങള്ക്കു പാപമോചനത്തിനായി പ്രാര്ത്ഥിക്കണം. അവരുടെ നാവുകള് കൊണ്ട് അവര് പറയുന്നത് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലുള്ളതല്ലാത്ത കാര്യമാണ്. നീ പറയുക: അപ്പോള് അല്ലാഹു നിങ്ങള്ക്കു വല്ല ഉപദ്രവവും ചെയ്യാന് ഉദ്ദേശിച്ചാല് അല്ലെങ്കില് അവന് നിങ്ങള്ക്ക് വല്ല ഉപകാരവും ചെയ്യാന് ഉദ്ദേശിച്ചാല് അവന്റെ പക്കല് നിന്ന് നിങ്ങള്ക്കു വല്ലതും അധീനപ്പെടുത്തിത്തരാന് ആരുണ്ട്? അല്ല, നിങ്ങള് പ്രവര്ത്തിക്കുന്നതിനെ പറ്റി അല്ലാഹു സൂക്ഷ്മമായി അറിയുന്നവനാകുന്നു.
— മലയാളം (Cheriyamundam)
ഈ ആയത്തിന് തഫ്സീർ ലഭ്യമല്ല.