وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۚ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوكَ يُجَٰدِلُونَكَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
നീ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കുന്ന ചിലരും അവരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. എന്നാല് അത് അവര് ഗ്രഹിക്കാത്ത വിധം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിന്മേല് നാം മൂടികള് ഇടുകയും, അവരുടെ കാതുകളില് അടപ്പ് വെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്തെല്ലാം ദൃഷ്ടാന്തങ്ങള് കണ്ടാലും അവരതില് വിശ്വസിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ അവര് നിന്റെ അടുക്കല് നിന്നോട് തര്ക്കിക്കുവാനായി വന്നാല് ആ സത്യനിഷേധികള് പറയും; ഇത് പൂര്വ്വികന്മാരുടെ കെട്ടുകഥകളല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല എന്ന്.
— മലയാളം (Cheriyamundam)
ഈ ആയത്തിന് തഫ്സീർ ലഭ്യമല്ല.