۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ
ഒരൊറ്റ സത്തയില് നിന്ന് തന്നെ നിങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചുണ്ടാക്കിയവനാണവന്. അതില് നിന്ന് തന്നെ അതിന്റെ ഇണയേയും അവനുണ്ടാക്കി. അവളോടൊത്ത് അവന് സമാധാനമടയുവാന് വേണ്ടി. അങ്ങനെ അവന് അവളെ പ്രാപിച്ചപ്പോള് അവള് ലഘുവായ ഒരു (ഗര്ഭ) ഭാരം വഹിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളതുമായി നടന്നു. തുടര്ന്ന് അവള്ക്ക് ഭാരം കൂടിയപ്പോള് അവര് ഇരുവരും അവരുടെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. ഞങ്ങള്ക്കു നീ ഒരു നല്ല സന്താനത്തെ തരികയാണെങ്കില് തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് നന്ദിയുള്ളവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കും.
— മലയാളം (Cheriyamundam)
ഈ ആയത്തിന് തഫ്സീർ ലഭ്യമല്ല.